Utermöhlen

Utermöhlen


Het Utermöhlen succes

G.P.Utermölhen was een Nederlandse KNO-arts. Hij leefde van 1873 tot 1960. Omdat hij zelf dyslectisch was ontwikkelde hij in 1941 een theorie op basis van het sturen van de visuele beelden naar onze hersenen. Zijn onderzoeken en studies wijzen uit dat het geprojecteerde beeld naar een verkeerd gedeelte van ons brein wordt gestuurd en daar niet goed of verkeerd wordt vertaald. Met een hieruit ontwikkelde meetmethode slaagde hij er in om, door middel van prismaglazen, het probleem te verminderen en zelfs helemaal op te lossen.

Hèt medicijn tegen de Ziekte van Ménière

Omdat zijn vrouw de ziekte van Ménière had heeft hij haar, volgens zijn principe, een bril voorgeschreven. Over de ziekte van Ménière bestaat nog altijd veel onduidelijkheid. Maar haar duizeligheid nam sterk af. Voor de werking van het medicijn is nog geen medische verklaring. Het enige dat we wèl weten is dat veel Ménière-patiënten baat hebben bij ‘zijn’ prismabril.

Hoe Utermöhlen Swemmer overtuigde

Dr. Visser, huisarts in Noorden, een plaatsje bij Alphen a/d Rijn, had het zelfde probleem met lezen en schrijven als Utermöhlen. Hij ontwikkelde een theorie die naadloos aansloot op de theorie van Utermöhlen. Tot aan zijn pensionering schreef hij dagelijks prismabrillen voor volgens de Utermöhlen-methode. Ook Arnold Swemmer, dyslect, bezocht de arts en kreeg een prismabril voorgeschreven. Volgens dat recept ging hij 3x zo snel èn begrijpend lezen. Hier moesten meer mensen vanaf weten, vond Arnold. Dus vertelde hij over zijn optiek. De twee besloten te gaan samenwerken. Jarenlang voerde Arnold screenend oogonderzoek uit voor Dr. Visser. Hij leerde op deze manier alles over de theorie en de meetmethode en vertaalde deze kennis en ervaring door in Optiek Swemmer.

Nieuwsgierig?

Maak een afspraak als je meer wilt weten over prismabrillen en dyslexie.